Biomedyczny model zdrowia
shutterstock_112379252

A A A

Na biomedycznym modelu zdrowia jest oparta przede wszystkim medycyna zachodnia. Co jednak zakłada ów model? Jest to przede wszystkim przekonanie, że chorobę można zdefiniować w kategoriach obiektywnych i chore ciało, ale także chory umysł można przywrócić do zdrowia, stosując naukowe metody leczenia. Jednym zdaniem zakłada dualizm duszy i ciała.

Założenia biomedycznego modelu

Choroba jest fizyczną usterką organizmu, a ciało traktowane jest jak maszyna – to jedno z głównych założeń biomedycznego modelu zdrowia. W procesie leczenia następuje skupianie się na organizmie, nie na pacjencie, a zadaniem lekarza jest zlokalizowanie i usunięcie awarii.

Krytyka modelu

Biomedyczny model powstał wraz ze społeczeństwami nowoczesnymi. Miało to związek z rozwojem demografii oraz wzrostem zainteresowania państwa zdrowiem publicznym. Od pewnego czasu coraz silniej jest jednak krytykowany. Głównymi zarzutami, jakie padają na jego niekorzyść, jest przede wszystkim to, że choroba jest pewnym konstruktem społecznym, którego nie można uchwycić w kategoriach prawdy naukowej. Co więcej, doświadczenie pacjenta w czasie choroby ma dla terapii kluczowe znaczenie. Pacjent jest więc aktywną, pełną istotą i liczy się jego ogólne samopoczucie a nie tylko zdrowie fizyczne.

Zarzut pada również odnośnie tez dotyczących lekarzy. Przeciwnicy biomedycznego modelu twierdzą, że lekarze nie są jedynym źródłem wiedzy na temat zdrowia i choroby. Równie prawomocne są alternatywne formy wiedzy. Zdrowienie nie musi także przebiegać w szpitalu. Leczenie z zastosowaniem techniki, środków farmakologicznych i chirurgii niekoniecznie przewyższa inne formy terapii. Nie można więc profesji medycznych wynosić ponad wszelkie alternatywne formy terapii, które nie mieszczą się w jej ortodoksyjnym schemacie.

Również wiele naukowych badań wskazuje na to, że biomedyczny model zdrowia nie ma zazwyczaj odzwierciedlenia w rzeczywistości. Przykładem mogą być tutaj badania prowadzone w Szwecji na temat dziedziczności skłonności do palenia tytoniu. Na ich podstawie okazało się, że nie tylko geny, ale również wzorce społeczne mają ogromny wpływ na podejmowanie decyzji o rozpoczęciu palenia.

Są jednak zwolennicy, którzy twierdzą, że dzięki właśnie temu modelowi nastąpił między innymi znaczący rozwój, postęp w medycynie oraz poznanie przyczyn wielu chorób i opracowanie skutecznych metod ich leczenia.

Skomentuj lub zadaj pytanie!

*